Autor: Emil

~ 29/01/10

Minister Plasterk wil het lotingen systeem voor nieuwe studenten geneeskunde afschaffen. Volgens Plasterk is het loten “niet meer van deze tijd” en “onrechtvaardig voelt”. Goeie stap dus, zou je zeggen. Eindelijk worden de grote tekorten van arbeiders in de geneeskundige sector fundamenteel aangepakt. Toch?

Nee, helaas. Het artikel spoed te stellen dat het “afschaffen van de loting niet betekent dat iedereen geneeskunde kan studeren” . Huh? Waarom dan de afschaffing van de loting? Nou, zodat “universiteiten de studenten mogen selecteren op basis van cijfers en motivatie”. Bovendien “zouden studenten ook moeten meebetalen aan hun opleiding tot specialist”.

Dit is dus op twee punten een verslechtering (en op geen enkel punt een verbetering).  In de eerste plaats krijgen de universiteiten een grote vrijheid om aan “cherry-picking” te doen en bovendien krijgen studenten dus weer een extra berg schuld erbij.

Waarom is het slecht dat alleen de besten een opleiding geneeskunde mogen volgen, kun je je afvragen. Hier zitten twee aspecten aan. In de eerste plaats zijn het in het overgrote merendeel de studenten van gegoede afkomst (rijke pappie en mammie) die überhaubt in aanmerking komen. Waarom? Omdat er vaak heel wat minder bijgebaant moet worden in de kutbaantjes door deze lieden en ze over het algemeen simpelweg een minder stressvol leven leiden om redenen die te ver gaan voor deze blogpost. Maakt dit de studenten die het wat minder hebben en daardoor dus minder tijd hebben om te studeren en dus maar meegaan in de “zesjescultuur” slechter? Zeker niet.

Ten tweede is er simpelweg een groot tekort aan zorgwerkers. Het afschaffen van de lotingen doet hier niets aan, het wordt slechts vervangen door een ander selectiemechanisme.

Dat studenten voor een deel (?) de rekening gepresenteerd krijgen is overigens een ordinaire bezuiniging die wordt verkocht met de boodschap dat “ze later toch wel goed gaan verdienen”. Feitelijk vergroot je hiermee alleen maar de tweedeling in studenten van rijke en arme afkomst, waarvan de laatste groep goeddeels afhaakt. Kortom, klasse-onderwijs dus, waarbij de burgerij aan het langste eind trekt.

Wat moet gebeuren is dat, in de eerste plaats, een opheffing van alle restricties op dit type onderwijs, geen selectie aan de poort. En in de tweede plaats moet onderwijs – niet alleen geneeskundig, maar al het onderwijs – vrij beschikbaar zijn. Studenten opzadelen met 20 000, 30 000 of meer euro aan studieschuld is niet de manier om hoogwaardig personeel op te leiden die onze maatschappij juist zo dringend nodig heeft.

De regering heeft natuurlijk geen intentie om het onderwijs gratis te maken of middelen in te zetten om de problemen in het onderwijssysteem als geheel op te lossen en strict genomen kan ze dat ook niet. Ze zit gevangen in haar heilige winstlogica, waar sociale belangen pas een tweede, derde of vierde plaats innemen. Alleen studenten, docenten en de arbeidersbeweging in het algemeen kan opkomen voor deze sociale belangen.