Autor: Emil

~ 11/12/11

Morgen is dus de grote dag 🙂

Ik ben zelf de spreker die het eerste deel zal inleiden. Ik zal ongeveer in een 20 minuten kort een overzicht geven over de achtergronden van de crisis, de transformatie van een economische crisis naar een politieke (inclusief Occupy!) en proberen de vooruitzichten te schetsen voor wat de alternatieven kunnen gaan zijn.

In het tweede deel zullen we een debat hebben aan de hand van een aantal stellingen. Iedereen wordt uitgenodigd om daarbij mee te doen met de prikkelende stellingen. In het derde stuk gaan we concreet nadenken over de initiatieven die wij kunnen ontplooien, in Sittard. Wij, met nadruk, omdat daar ook jouzelf mee bedoelt wordt.

Kom dus vooral! Morgen, om 19:30, in Café Bloem, op de markt in Sittard!

Kom van die bank! De verandering begint bij ons! Wij zijn de 99%!

Autor: Emil

~ 24/11/11

Vandaag was er een actie van Occupy Sittard. De PDF van het pamflet kun je hierzo terug vinden. Het pamfletje had twee doelen: In de eerste plaats was het een antwoord op de VVD aanval op de beweging (de tekst is in feite een ingekorte versie van mijn vorige blogpost). In de tweede plaats organiseren we op maandag 12 december een openbare bijeenkomst waar iedereen van harte is uitgenodigt die wil meedoen en meedenken aan het alternatief op dit systeem.

Maandag 12 december
om 19:00
Café Bloem

 Een van de doelen van de bijeenkomst is begrijpen waar de crisis vandaan komt. Maar het zal niet een lange droge avond worden over politiek: We willen als Occupy Sittard ook initiatieven ontplooien die mensen tot nadenken zetten en vooral ook in beweging in plaats van vloeken op de bank voor de tv.

Want de houding van de meeste mensen vandaag was er een van openheid. Niet gek, want iedereen heeft te maken met de crisis en die confrontatie met die kille realiteit zal alleen maar erger worden. Iemand vertelde me over hoe hij een VVD’er had horen spreken op de radio over de voortgaande revolutie in Egypte. Toen de interviewer aan de VVD’er vroeg wat zijn verwachtingen waren daarbij, was het antwoord kort maar krachtig: “als de geest eenmaal uit de fles is, gaat hij er niet meer in”. Precies! De taak voor Occupy is dan ook om de kurk van die fles af te krijgen 🙂

Overigens een dankwoord voor Sneldrukkerij Pasklaar die de pamfletten gedrukt hebben, gratis en voor niks uit sympathie voor de beweging. Zo zie je maar weer dat je niet per sé op straat hoeft te staan, maar op allerlei manieren kunt meedenken en meehelpen de beweging te versterken.

Tot 12 december!!

Autor: Emil

~ 03/05/10

Op 1 mei ging het hard mis, zowel in Rotterdam als in Nijmegen. De politie greep hard in, veel arrestaties. De reden in Rotterdam was omdat stokken voor vlaggen en spandoeken plots waren verboden omdat ze als “slagwapens” konden dienen, lulverhaal van jewelste natuurlijk. In Nijmegen was het sneuvelen van een ruit voldoende.

Wat betekent dit? Er is natuurlijk speculatie over waarom de politie zo hard ingreep, voor het eerst in 23 jaar in Rotterdam op deze manier. Maar wat belangrijker is, is wat de gevolgen zijn. Dit zet een belangrijk precedent tegen elke vorm van arbeidersverzet: stakingen, demonstraties, noem maar op.

Het Offensief artikel heeft ook een video en wat opviel aan die film was de enorme desorganisatie van de demonstranten. Dit is ook niet heel vreemd, na jaren gewoon te hebben kunnen lopen is zo’n plotse politierepressie iets wat je niet direct verwacht.

Ik acht het vrij waarschijnlijk dat het helemaal geen toeval is dat de politie juist dit jaar zo hard optrad, maar dat dit alles te maken heeft met de crisis en de rekening die de politiek ons wil presenteren. Arbeidersverzet past niet in dat plaatje…

Als dit beeld klopt heeft deze 1 mei een nieuwe fase in de klassenstrijd aangekondigd, eentje waarin de sfeer heel snel heel erg kan escaleren. Sleutelwoord voor de arbeidersbeweging is dus: organisatie. We moeten weer leren hoe een demonstratie van zelfs maar een paar honderd man, zoals in Rotterdam afgelopen zaterdag, de politie van zich kan afslaan. De kracht van de politie zit hem in dergelijke technieken: verdeel de groep in kleinere eenheden, isoleer individuen, drijf ze op een kluitje, chargeer, zaai verwarring, werk als collectief.

Maar zelfs zonder ordedienst had de Rotterdamse demo de dag nog kunnen winnen door niet verder te lopen, maar te gaan zitten. Zittende mensen kun je veel moeilijker in een nauw drijven. Dat had een van de organisatoren met een megafoon kunnen regelen. Tactische fout en de les meenemen naar de volgende keer.

Wat te doen? Juist nu dat de crisis zijn langdurige karakter aan steeds meer mensen steeds bloter laat zien, is het zaak de traditie van 1 mei weer te doen heropleven. Ik ben voornemens om in Limburg volgend jaar een 1 mei demo te helpen organiseren. Als we dat als beweging voor elkaar krijgen in niet enkele steden, maar in 10, 20 of 30 steden, dan is dat een super stap vooruit en een versplintering van de middelen van de politie.

Maar de volgende 1 mei is nog ver weg en tot die tijd is er nog veel strijd te leveren. De komende maanden zullen uitwijzen hoezeer de atmosfeer verslechterd, maar mijn advies is om per direct een nieuwe standaard agendapunt bij te zetten bij elke stakings- en demonstratie vergadering: Hoe verdedigen wij ons tegen de politie?

Autor: Emil

~ 13/04/10

“Sandd en Selektmail hebben het door het ministerie van Economische Zaken aangespannen hoger beroep verloren” zo bericht het Financieel Dagblad. Deze bedrijven, directe concurrenten van TNT op de geliberaliseerde postmarkt sinds 1 april vorig jaar, moeten zich nu houden aan eerdere afspraken om binnen 3,5 jaar (nu dus nog 2,5) 80% van de postwerkers een looncontract aan te bieden.

Dit is een goeie stap vooruit voor de postwerkers van deze bedrijven, waarvan nu nog 99% op stukloonbasis werkt, op basis dus van het aantal poststukken dat ze brengen. Maar toch is het niet zaak te hard te juichen.

Sinds 1 april 2009 is dus de post geliberaliseerd. Dit blijkt nu zo’n fiasco dat TNT zijn postdivisie in de verkoop doet, iets waarvoor eigenlijk alleen de staat als reële koper wordt geacht (hoezo “leve de vrije markt”?). Sandd en Selektmail hebben jarenlang slechts een deel van de post mogen rondbrengen, maar sinds die datum verloor TNT (dat op zichzelf ook een product is van de verkoop van de PTT post aan het Australisch bedrijf TNT) haar monopoliepositie en moest alle post vrijgegeven worden aan de wonderen der vrije markt… Nu dus een stap terug voor de bazen en hun winsten zou je wellicht denken, maar schijn bedriegt, er zijn wat problemen aan deze “overwinning”.

In de eerste plaats was deze zaak aangespannen door het ministerie van EZ. Het is geen gevolg geweest van eigen actie vanuit de postwerkers, een sector overigens die organisatorisch zeer zwak staat (althans, buiten de NT, zo weet ik uit eigen ervaring aangezien ik ook bij Sandd gewerkt heb). Nu is dat geen eeuwige waarheid en kan met de juiste strategie deze werkers ook georganiseerd worden, zo laat de ervaring dit zien in de geweldige strijd die de schoonmakers nu leveren, zoals ook vandaag weer met de bezettingsactie op het kantoor van de CSU in Uden.

Waarom doet EZ dit? Ik denk dat daar twee factoren aan ten grondslag liggen: 1. TNT zag zich in haar concurrentiepositie bedreigt en heeft haar invloedrijke contacten ongetwijfeld gebruikt om de regering onder druk te zetten daar iets tegen te doen. 2. Ik denk dat er ook een kwestie is van “damage control” wat betreft klassestrijd. Juist vanwege het feit dat arbeiders zich kunnen organiseren “bederft” de markt natuurlijk, en dat wil de bazenklasse niet. Dus voordat die vervelende arbeiders ook zaken gaan eisen als “30 cent brutoloon meer per uur” (zoals de schoonmakers), wordt daar dus een stokje voor gestoken door de hakken in het zand te zetten en Selekt en Sandd te dwingen een gewoon vast contract aan te bieden.

Maar hoewel over het geheel genomen we nog steeds te maken met een enorme achteruitgang in de betaling en omstandigheden van de postwerkers, is dit dus toch een belangrijke stap vooruit en wellicht een die prikkelt tot méér. De organisatie van de postwerkers biedt hiervoorde enige weg vooruit. Solidariteit tussen de postwerkers van de verschillende bedrijven is noodzaak. De relatief goed georganiseerde TNT werkers hebben daarbij de beste positie om het voortouw nemen tot basis-organisatie in de hele sector.

Autor: Emil

~ 26/02/10

Volgens de NOS is Jongerius blij, want ze kan weer aan tafel met de bazen en regering om de “nieuwe kansen” te bespreken.

Ik vraag me echt af waar ze het lef vandaan haalt en waarom ze eigenlijk nog niet is afgezet. Alsof de aangestuurde nederlaag in oktober nog niet genoeg was, wil ze het nu dunnetjes overdoen! Wat een complete idioot. Hoog tijd voor een afzettingscampagne?

De bazen ruiken overigens ook bloed, volgens bazenwoordvoerder Wientjes hopen ze er nog vóór de verkiezingen op 9 juni uit te zijn. Stel je voor dat de pensioenleeftijd kernzaak gaat worden van de verkiezingen… *schrik* … Nee, dat moet je als baas niet willen natuurlijk, dan maar misschien wat extra symbolische (want tja, het is immers “crisis”) toegevingen doen in achterkamertjes richting Jongerius, die maar al te blij zal schikken, bang als ze is voor een mobilisering van haar achterban.

De verkiezingen moeten juist inzet worden van keiharde strijd over dit onderwerp: 65 blijft 65, punt! En Jongerius? Als we haar niet af kunnen zetten, moeten we haar werk zoveel als mogelijk ondermijnen, alleen zo kunnen we haar uitverkoop  nog wellicht tegenhouden…

Post tags: ,

Autor: Emil

~ 25/02/10

Ik kreeg vandaag een SP pamfletje in de handen gedrukt en wie zien we daar op de voorpagina aan de rechterkant (al is het van achter)? Ondergetekende ja 🙂

Deze foto werd iets meer dan een jaar geleden genomen op 2 februari 2009 bij een actie in de Sittardse wijk Molenbeek die toen de nodige problemen had met verloedering.

Marijnissen was er aanwezig met nog iemand van de landelijke partij, als “reporter” die meedeed met de actie. Het resulterend filmpje werd in de SP partijraad er vlak na gepresenteerd als een voorbeeld voor andere afdelingen, iets wat de afdeling een morele boost gaf.

Toch wel leuk.

Dat brengt me op het punt dat er binnen de afdeling helemaal geen steun was voor mijn royering. Als het op een stemming zou zijn aangekomen, zoals kort ervoor nog gebeurde met een ander “lastig” lid (en waarin ik een van de twee was die tegenstemde, omdat het bestuur in mijn ogen niet zuiver handelde maar simpelweg de kaarten zo speelde dat het “lastige” lid voor het blok werd gezet en dus als provocatie om hem zo een emotionele reactie uit te lokken waarin de sympathie dus op de zijde zou raken voor het afdelingsbestuur – een opzet die dus volledig slaagde), dan zou er naar alle waarschijnlijkheid geen meerderheid voor mijn royering zijn geweest.

De kwestie werd daarom doorgevoerd door de landelijke partij. Ik heb direct protest aangetekend tegen die beslissing die mij werd medegedeeld in september, maar van dat protest heb ik zelfs nog geen bevestiging van ontvangst als antwoord gekregen, laat staan dat ik me kon verdedigen op de partijraad. Officieus weet ik sinds een tijdje dat het partijbestuur het simpelweg “niet ontvankelijk” heeft verklaard.

Ondanks mijn kritische houding werd (en blijkbaar wordt) mijn bijdrage gewaardeerd in de afdeling. Daarom dus deze oproep aan de afdeling: Draai het besluit, dat is genomen buiten de actieve leden van de afdeling in Sittard-Geleen om, lokaal terug met een oproep aan het landelijk bestuur om formeel hetzelfde te doen. Ik zou blij zijn om weer een actieve bijdrage te kunnen geven!

Post tags: ,