Autor: Emil

~ 12/06/10

Ik kwam pas deze video tegen en hij is het verspreiden waard. Het is een inleiding over een discussie over democratie en hoe communisten daar naar kijken. De inleiding is door twee personen, Mike Macnair van de Communist Party of Great Britain en Moshé Machover (onder meer een anti-zionistisch Joodse communist). Mike vertelt eerst over het tekort van democratie in onze huidige maatschappij en hoe zich dat uit, Moshé gaat in op hoe democratie er onder een communistische maatschappij vorm krijgt. Veel kijkplezier!

7 Comments »

  1. Mooie video,

    Maar de Communistische Partij van Groot Brittannië (Provisional Central Committee)vindt ik nogal sektarisch. Voordurend bekritiseren ze de Socialist Party (CWI Engeland). Ondanks hun anti-stalinisme, proberen ze vaak de SP in Engeland neer te zetten, als een ondemocratische partij.

    Ik heb vaak artikels gelezen op hun website http://www.cpgb.org.uk/
    Hun anti-stalinistisch leninisme bevalt me, maar hun houding tegen over de SP vindt ik sektarisch.

    Comment by Jorein Versteege — Friday, 1 April, 2011 @ 11:34

  2. Hoi Jorein,

    Ik vind je commentaar dat de CPGB te “sektarisch” zou zijn wat vaag, kun je dat verder toelichten?

    Sektarisme staat niet gelijk aan het hebben van kritiek op andere groepen en het provoceren van debat, maar slaat eigenlijk op het tegenovergestelde: een sekte gaat ervan uit dat zij alle juiste ideeën al hebben en hebben dus geen interesse in kritisch debat. Sektes eisen “interne discussie” als medium waarin afwijkende meningen gelucht mogen worden en, daardoor, eist de leidende fractie (vaak de officiële leiding) een monopolie op consensus (vaker heet zoiets een “partijlijn” of iets dergelijks). Op basis van dit monopolie wordt dan de toenadering gezocht met de arbeidersbeweging waarin arbeiders worden gerecruteerd op basis van een heel scala aan specifieke dogmatische (immers niet of nauwelijks veranderbare) ideeën. Alleen arbeiders die het ook eens zijn met deze ideeën worden dan ook lid, kortom: er wordt slechts een sectie van de klasse benaderd en dus is het sektarisch (vandaar de term).

    De CPGB heeft een strategie die erop is gericht om revolutionair links te verenigen op basis van een Marxistisch programma in één partij. Dit kan alleen door middel van scherpe debatten waarin (constructieve) kritiek dus goed is en een hele laag aan activisten schoolt in theorie, programma, strategie en tactieken. Je kunt het daarmee eens of oneens zijn, maar sektarisch is het niet.

    Zelf ben ik overigens niet altijd akkoord met wat ze schrijven, maar het is wel zo dat ze diepgaand materiaal produceren juist omdat ze een open debatcultuur hebben en ze zelfs nog een brief zouden publiceren waarin je hun uitmaakt voor volslagen reactionairen.

    Comment by Emil — Friday, 1 April, 2011 @ 11:50

  3. Sektarisme is eerst en vooral een toestand. In die zin lijden we er allemaal onder. De ene slaagt er wat meer in dan de andere om ‘correcter’ uit de hoek te komen. Allemaal verklaren ze zichzelf ‘correct’, maar vreemd genoeg hebben we allemaal aparte huishoudens en bijna geen enkele duurzame link met de arbeidersbeweging (laat staan dat we de arbeidersbeweging hebben kunnen beïnvloeden of kneden).

    Sektarisme als houding bestaat ook. Dat manifesteert zich in de rush om ledenwerving op grote evenementen (elke groep spreekt apart af in een hoekje hoe ze ‘offensiever’ kunnen actievoeren). Het mooiste voorbeeld zijn de tientallen actiegroepen op straten in Londen of Parijs. Heel wat onder hen zijn marxistische, Leninistisch of Trotskistisch. Het uit zich ook in een gebrek aan kritiek op elkaar of respect voor elkaar (elkaar doodzwijgen dus).

    Maar dat laatste is een product van ons isolement. Dat isolement straalt af op de manier waarop we ons van elkaar isoleren.

    Comment by Tom — Friday, 1 April, 2011 @ 14:16

  4. Typ maar eens SP in op hun website en je krijgt veel negatiefs te lezen over de Socialist Party. Vooral Peter Taaffe krijgt enorm veel kritiek over zich heen. Volgens de CPGB is hij een soort absolute alleenheerser.

    Ik vraag me dan vaak af, kloppen die kritieken op is het pure propaganda. Peter Taaffe ken ik natuurlijk niet en het klopt dat hij al sinds 1997 de Socialist Party leidt. Kloppen de beschuldigen van de CPGB of is het allemaal propaganda?

    In vergelijk met de Socialist Workers Party hoop ik dat de Socialist Party een eerlijk democratisch centralisme nastreeft, maar als ik de CPGB moet geloven is de SP en het hele CWI een Peter Taaffe organisatie en is vooral hij de baas en niet de leden.

    Wat vindt jij Emile? Kloppen de beschuldigingen van de CPGB tegenover de SP en Peter Taaffe?

    Comment by Jorein Versteege — Thursday, 14 April, 2011 @ 18:52

  5. Dag Jorein,

    Ik heb niet bij voorbaat een afwijzende houding tegen kritiek op zichzelf. De vraag is: Kun je iets met de kritiek, is ze constructief? Of is het enkel bedoeld om zwart te maken? Naar mijn mening zijn de kritische kanttekeningen van de Weekly Worker vaak een nuttige spiegel voor wat zelf-reflectie.

    Ik ben onbekend met Weekly Worker artikels waarin Peter Taaffe als alleenheerser wordt neergezet, kun je eens wat linken naar dergelijke artikels? Feit is wel dat Peter Taaffe sinds 1964 (en niet sinds 1997) een leidende rol speelt in de organisatie. In 2014 viert hij dus z’n 50 jarig jubileum als fulltimer. Over de wenselijkheid van zoiets valt te debatteren.

    In vergelijking met de SWP denk ik toch dat we die glansrijk doorstaan. Zeker nu weer een splitsing heeft plaatsgevonden in de SWP juist door een erg ondoorzichtig en bureaucratisch politiek klimaat.

    Comment by Emil — Thursday, 14 April, 2011 @ 20:33

  6. In een oud artikel ( nummer 337 van de Weekly Worker ) wordt gepraat over een anti-Taafe opstand binnen de SP. Ene Harry Paterson zou uit de SP gezet zijn door Peter Taaffe. Ik weet niet waarom deze man toen geroyeerd, maar volgens de Weekly Worker was het een actie van Peter Taaffe om deze Harry Paterson het zwijgen op te leggen.

    In het volgende nummer van de Weekly Worker ( N. 338 ) gaat men verder op de ”Taaffe crisis” ‘ze eindigen hun verhaal met de woorden; ”The fight for clarity in the workers’ movement cannot be contingent on the bureaucratic caprices of Peter Taaffe and his discredited leadership circle”

    In een wat recenter artikel ( N.766 uit 2009 ) verteld men het verhaal van een ex-SP lid die de partij verlaten heeft. Volgens dit ex-lid is er enorm veel mis en is de SP soms reformistisch en heult men met de RMT vakbond-bureaucratie van Bob Crow ( die een flink salaris verdient ).

    Natuurlijk ben ik niet tegen kritiek. Misschien heeft de CPGB wel gelijk, ik weet het niet. Het zijn natuurlijk wel oude artikelen van 11 jaar geleden. Maar misschien zit er wel waarheid achter. Punt is dat Peter Taaffe en de SP door de CPGB vaak negatief neergezet worden. Nu is de vraag, hebben ze gelijk of is het propaganda?

    Ik vindt de SP een mooi voorbeeld van een revolutionair socialistische partij. Maar wat als de CPGB gelijk heeft? Wat als de SP net zo bureaucratisch is als de SWP? Ik kan het niet beoordelen omdat ik niet lid ben van de SP. Maar ik kan deze kritiek niet zomaar negeren.

    Comment by Jorein Versteege — Friday, 15 April, 2011 @ 8:49

  7. Ik heb een foutje gemaakt, dat artikel over de ”Taaffe crisis” staat niet in nummer 338 maar in nummer 328.

    Zoals al gezegd is het oud artikel van 11 jaar geleden.

    Het artikel ”Taaffe crisis” is te vinden in nummer 328 en niet in nummer 338 als ik eerder beweerde.

    Persoonlijk hoop ik dat het propaganda is, maar wat als ze gelijk hebben? Dan is de SP net zo fout bezig als de SWP en veel andere trotskistische groepen.

    Comment by Jorein Versteege — Friday, 15 April, 2011 @ 8:59

RSS feed for comments on this post. TrackBack URL

Leave a comment