Autor: Emil

~ 06/04/11

En niet zo’n beetje ook! Onder meer de NOS maakt er melding van. 10 000 van de bijna 69 000 banen verdwijnen, waarvan de helft gedwongen ontslagen zijn. Het artikel meldt ook dat “naar verluidt Uruzgan-achtige missies niet meer mogelijk [zijn]”. Alle 102 Leopard tanks worden wegbezuinigd, vier van de tien mijnenjagers (bij de marine), alle 17 Cougar transport helikopters (er blijven nog 14 over van andere types) en RTL Nieuws meldt daarbij ook nog dat 18 van de 92 F-16 gevechtsvliegtuigen verdwijnen.

Nederland staat daarin overigens niet alleen. Ook bijvoorbeeld in Engeland zijn behoorlijke bezuinigingen doorgevoerd: Zo zijn bijvoorbeeld alle Harrier vliegtuigen (kenmerkend om hun vermogen verticaal op te stijgen) en bijbehorende vliegdekschepen in de prullenbak gedaan (eentje blijft, maar inactief) en moesten 42 000 banen (van de 300 000) wijken.

Wat moeten we hiervan vinden? Waarschijnlijk voor de eerste keer is het zo dat ik me kan vinden in bezuinigingen. Het is een afzwakking van het staatsapparaat, in dit geval meer specifiek van het element dat nu bijvoorbeeld gebruikt wordt in de “humanitaire interventie” in Libië. Iets wat een poging is van het imperialisme om een meer acceptabel (en liefst ook een wat minder gestoord) figuur in het zadel te helpen, maar zeker niet om de revolutie aldaar kracht bij te zetten, integendeel.

Aan de andere kant is het zeker geen leuk nieuws voor die 5000 gedwongen ontslagen. Ook mijn zwager zit in het leger en hij zou er zomaar bij kunnen zitten.

Maar wat betekent dit op politiek niveau? Nederland is dus niet uniek in haar bezuinigingen. Betekent dit dat het imperialisme, met name de NAVO, een stapje terug doet in het laten gelden van haar macht? Zullen we uiteindelijk een uittrede uit de NAVO doen, omdat we te tandeloos zijn om nog een beetje te functioneren? Dat is een mogelijkheid, maar ik denk niet een heel erg waarschijnlijke.

Waarschijnlijker – en dat is op dit moment nog een aan gissing grenzende speculatie, maar wel een die mij zinnig lijkt – is het zo dat deze bezuinigingen onderdeel zijn van een trans-Europese herconfiguratie van de strijdkrachten, dit met als doel om op middellange termijn een geïntegreerd Europees leger te vormen. Dit past binnen het EU project van verdere integratie en is iets  wat bijvoorbeeld ook al in het in 2006 afgeschoten Europese Grondwet werd geopperd.

Maar hoe staan communisten tegenover het leger? Moet het volledig afgeschaft worden bijvoorbeeld? Kort gezegd: Nee. Het leger is, samen met de politie, de gewapende arm van de staat en daarmee van de kapitalistische heersende klasse, binnen de context van de rechtsstaat. Communisten willen echter de arbeidersklasse, als collectieve entiteit, aan de macht helpen.

Wil dat project enige kans van slagen hebben, dan komt onherroepelijk de kwestie van arbeidersmilities om de hoek kijken, oftewel de algemene scholing van iedereen in het hanteren van wapens en de feitelijke bewapening van de arbeidersbeweging. Eerst en vooral ter verdediging van onszelf tegen bijvoorbeeld een Pinochet-achtig scenario en ook om delen van het politie- en legerapparaat (de gewone agenten en soldaten min of meer dus) duidelijk te maken dat er een alternatief is, waardoor splitsingen in het kapitalistisch staatsapparaat een reële mogelijkheid worden ten voordele van de arbeidersklasse. Hiervoor zijn behalve “normale” wapens ook het hypermoderne spul nodig: F-22’s, tanks, etc. Dit zijn fundamenteel democratische eisen aangezien het de arbeidersklasse sterker maakt.

Het Nederlandse leger is redelijk uniek in haar ruime vakbondsrechten. Soldaten kunnen dus gebruik maken van deze structuren om op te komen voor hun rechten. Maar zelfs al zou dat succesvol zijn (iets wat nog maar de vraag is, waarschijnlijker is dat het AFMP (een van de belangrijkere bonden in het leger en onderdeel van de FNV) zich opsteld als mediator in het “correct” laten afvloeien van deze mensen) dan zit je met het probleem dat zonder een helder revolutionair socialistisch alternatief de enig “reële” uitweg feitelijk een versterking van de staat betekent.

De bal ligt dus wederom bij revolutionair links om een levensvatbaar politiek alternatief, in de vorm van een revolutionaire oftewel communistische partij, uit te bouwen. Tot die tijd zal staan we nog ver af van een scenario van communistische soldaten en arbeidersmilities en zijn deze bezuinigingen dan ook niet te betreuren.