Autor: Emil

~ 27/01/09

Vandaag berichtte onder andere de Volkskrant over de eerste golven van de crisis die Nederland nu bereiken. Bij Corus gaan 3.500 banen verloren, bij ING 7.000 en bij Philips 6.000, bovenop de 3.000 ontslagen die vorig jaar al waren aangekondigd. Dat zijn dus een kleine 20 000 banen! Als je ook nog rekent dat allerlei toeleveranciers afhankelijk zijn van deze grote jongens, heb je het al snel over 50 000 banen, zo niet meer. Kortom, op één dag wordt de werkloosheid zomaar met een procentpunt verhoogt… Dat wil zeggen, waren de ontslagen allemaal geweest in Nederland, maar dat is (voor een deel) in het buitenland. Zo vallen er bij Corus in Engeland 2500 banen weg.

“Beleggers reageerden opgetogen. De koers van Philips steeg met 8 procent, die van ING met 28 procent.” stelt de Volkskrant in haar artikel. Het laat weer de weerzingwekkendheid van dit systeem zien dat draait op winsten, winsten, winsten (en dan misschien om mensen, als er nog wat kruimels over zijn en na lange strijd door de arbeiders om die kruimels te bemachtigen).

Dit komt nog bovenop de werktijdverkortingen. Ook Corus maakte daar dankbaar gebruik van door 6400 werknemers in de ww te parkeren. Maar wtv is maar hooguit een half jaar en van dat half jaar zijn er nog maar 4,5 maand over. Daarna zullen ook deze mensen op straat staan. Niet alleen bij Corus, maar bij veel meer bedrijven. De massale werkloosheid is dus uitgesteld, niet afgesteld.

De krant stelt verder: “Uit nieuwe cijfers van het Economisch Instituut voor het Midden- en Kleinbedrijf (EIM) blijkt dat ook bij kleinere bedrijven klappen te verwachten zijn. Volgens de laatste raming verdwijnen daar de komende twee jaar 120 duizend voltijdbanen. In 2009 wordt vooral de maakindustrie getroffen, volgend jaar zijn de bouw en de groothandel aan de beurt.”  Maar gezien de harde klappen die nu al vallen, denk ik dat 120 000 een veel te optimistische schatting is. Ik ga eerder uit van 500 000 ontslagen, hoewel dat ook maar een voorzichtige schatting is. Dat is overigens nog niet meegerekent de huidige officiële werkloosheid en de mensen die niet staan ingeschreven als werkzoekend (denk daarbij vooral aan jongeren). Een totale reële werkloosheid van 1 miljoen is dan geen onrealistisch getal…

Hoe moeten we dit stoppen? Alleen de strijd aangaan zal helpen. Als een groot bedrijf met massa ontslagen komt, dan moeten wij resoluut staan voor het bezetten van het bedrijf door de werknemers met de eis tot nationalisatie. Als het voor banken kan, dan ook voor banen! Een strijdbaar voorbeeld van hoe zoiets kan wordt nu in België uigestreden rondom de kwestie Bekaert waar arbeiders niet met zich laten sollen!

Er is nood aan een strijdbare vakbondsleiding die de knusse  omgeving van het polderoverleg verlaat en de strijd aan gaat voor banenbehoud. Dat is immers waar wij onze contributie voor betalen! Geen overleg met de bazen wiens belangen van winst per definitie niet overeen komen met onze belangen voor een waardig en goed leven. Strijd, solidariteit en socialisme – het is noodzakelijker dan ooit!

Post tags: